seprator

කැඩපත අවුරැදු නැකත් – 2018

seprator
11April 2018
blog_shape

වසර 35 ක දේශීය හා විදේශීය පලපුරුදු ආයුර්වේද වෛද්‍ය විශේෂඥ හා ජ්‍යොතිශ්‍ය විශාරද දේශාභිමානී ආයුර්වේද හා ජ්‍යෙතිශ්‍ය චක්‍රවර්ති නාමලාභී ආයුර්වේද වෛද්‍ය ස්ටැන්ලි ධර්මකුමාර විසිනි.

මෙල්බන් නුවර

අලුත් අවුරුදු උදාව - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.20 ට පුන්‍ය කාලය - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා උදේ 5.56 සිට සවස 6.56 දක්වා ආහාර පිසීම - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 11.22 ට (උතුර බලා ළිප් බැඳ ගිනි මොළවා නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී ආහාර පිසීම ශුභයි. හකුරු තල මිශ්‍ර ආහාර සමග අනුභවය ඉතා ශුභයි.) ආහාර අනුභවය, වැඩ ඇල්ලීම හා ගනුදෙනු කිරීම - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.35 ට (නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී උතුර බලා ආහාර අනුභවය ඉතා ශුභයි.) හිස තෙල් ගෑම - 2018 අප්‍රේල් මස 16 වන සඳුදා උදේ 11.00 ට (උතුර බලා) රැකියාවට පිටවීම - 2018 අප්‍රේල් මස 19 වන බ්‍රහස්පතින්දා උදේ 6.52 ට (උතුර බලා)

ඇඩිලේඩ් නුවර

අලුත් අවුරුදු උදාව - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.03 ට පුන්‍ය කාලය - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා උදේ 5.53 සිට සවස 6.33 දක්වා ආහාර පිසීම - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 11.15 ට (උතුර බලා ළිප් බැඳ ගිනි මොළවා නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී ආහාර පිසීම ශුභයි. හකුරු තල මිශ්‍ර ආහාර සමග අනුභවය ඉතා ශුභයි.) ආහාර අනුභවය, වැඩ ඇල්ලීම හා ගනුදෙනු කිරීම -  2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.28 ට (නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී උතුර බලා ආහාර අනුභවය ඉතා ශුභයි.) හිස තෙල් ගෑම -  2018 අප්‍රේල් මස 16 වන සඳුදා උදේ 10.52 ට (උතුර බලා) රැකියාවට පිටවීම -  2018 අප්‍රේල් මස 19 වන බ්‍රහස්පතින්දා උදේ 6.50 ට (උතුර බලා)

බ්‍රිස්බේන් නුවර

අලුත් අවුරුදු උදාව - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.41 ට පුන්‍ය කාලය - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා උදේ 6.16 සිට සවස 7.16 දක්වා ආහාර පිසීම -  2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 10.40 ට (උතුර බලා ළිප් බැඳ ගිනි මොළවා නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී ආහාර පිසීම ශුභයි. හකුරු තල මිශ්‍ර ආහාර සමග අනුභවය ඉතා ශුභයි.) ආහාර අනුභවය, වැඩ ඇල්ලීම හා ගනුදෙනු කිරීම - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 11.53 ට (නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී උතුර බලා ආහාර අනුභවය ඉතා ශුභයි.) හිස තෙල් ගෑම -  2018 අප්‍රේල් මස 16 වන සඳුදා උදේ 10.19 ට (උතුර බලා) රැකියාවට පිටවීම -  2018 අප්‍රේල් මස 19 වන බ්‍රහස්පතින්දා උදේ 6.08 ට (උතුර බලා)

ඩාවින් නුවර

අලුත් අවුරුදු උදාව - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.54 ට පුන්‍ය කාලය - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා උදේ 6.20 සිට සවස 7.24 දක්වා ආහාර පිසීම -  2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 11.24 ට (උතුර බලා ළිප් බැඳ ගිනි මොළවා නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී ආහාර පිසීම ශුභයි. හකුරු තල මිශ්‍ර ආහාර සමග අනුභවය ඉතා ශුභයි.) ආහාර අනුභවය, වැඩ ඇල්ලීම හා ගනුදෙනු කිරීම -  2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.40 ට (නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී උතුර බලා ආහාර අනුභවය ඉතා ශුභයි.) හිස තෙල් ගෑම - 2018 අප්‍රේල් මස 16 වන සඳුදා උදේ 10.51 ට  (උතුර බලා) රැකියාවට පිටවීම -  2018 අප්‍රේල් මස 19 වන බ්‍රහස්පතින්දා උදේ 6.11 ට (උතුර බලා)

පර්ත් නුවර

අලුත් අවුරුදු උදාව - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 10.38 ට පුන්‍ය කාලය - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා උදේ 4.23 සිට සවස 5.16 දක්වා ආහාර පිසීම -  2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 11.13 ට (උතුර බලා ළිප් බැඳ ගිනි මොළවා නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී ආහාර පිසීම ශුභයි. හකුරු තල මිශ්‍ර ආහාර සමග අනුභවය ඉතා ශුභයි.) ආහාර අනුභවය, වැඩ ඇල්ලීම හා ගනුදෙනු කිරීම - 2018 අප්‍රේල් මස 14 වන සෙනසුරාදා දහවල් 12.26 ට (නිල් පැහැති වස්ත්‍රයෙන් සැරසී උතුර බලා ආහාර අනුභවය ඉතා ශුභයි.) හිස තෙල් ගෑම -  2018 අප්‍රේල් මස 16 වන සඳුදා උදේ 10.56 ට (උතුර බලා) රැකියාවට පිටවීම - 2018 අප්‍රේල් මස 19 වන බ්‍රහස්පතින්දා උදේ 6.45 ට (උතුර බලා)  
07May 2016
blog_shape

අනිතය දුකය අනතය යන ළකුණු තුන

අනිතය දුකය අනතය යන ළකුණු තුන පන්සාළිස් වසක් දනහට ඛෙදා දුන තුන් ලෝ පියාගේ මහා කරුණා නයන සැතපෙන සෙල්මුවා පිළිමෙහි බැෙඳයි මන දයා විජේසූරිය

ලොවට පුදකළ මහඟු නිමවුම

පෙර රජුන් දා හෙළ කලාකරු බුදු බැතින් සිත පහදවා ගෙන නව ගුණෙන් පිරි බුදු සිරිත දැක ලොවට හඬ ගා කියන අටියෙන මෙත් සිතින් ගත සවිය වැයකොට ගල් කුලක බුදු සිරිත අඹමින ලොවට පුදකළ මහඟු නිමවුම සිහල ඔද තෙද සදා නොමැකෙන ජයසේන කොඩිතුවක්කු

බුදු සිරුර වුව අනියතයි

තුන් වරක් බුදු සමිඳු සිරිපා පහස ලැබු ලක් දෙරණ අපගේ කලාකරුවන් නෙළූ විස්මිත සෙල් පිළිම ඇත අප තිලෝනාගේ පිරිනිවුනු කළ ඔත් ලෙසින් දිසි කඳුළු නංවන දකිව සැමගේ බුදු සිරුර වුව අනියතයි දැන එතෙර වුව මැන සසර ඕගේ කල්‍යානි තෙන්නකෝන්

ගල් වඩුවෙක්ද ?

මහා කලූගලක් සංවරයෙන් පදම් කළ ගල් වඩුවෙක්ද ? දෙව් ලොව සිට පැමිණියෙ ද ? නුදුටු බුදුරදුන් සැතපෙන අයුරු දැක ඔබ නෙලූවාද සැතපෙන බුදු හිමිගෙ රුව දිලිණි ප්‍රේමරත්න

කළොත් වැඳුම් පිඳුම් එමට

පොළොන්නරුවේ ගල්වෙහෙරේ සැතපෙන බුදු රුව සොළොස් මසක් මදි වැන්දත් මතකයෙ ඇති රුව මෙලොවත් පරලොවත් අනිත දහමක් දෙසු දැව කළොත් වැඳුම් පිඳුම් එමට නිවන් දකින බව ඩේසි ඒ සිල්වා

සැතපෙන සුවෙන් සිඳ දුක්ගිනි

දෙතිස් මහා පුරුෂත් ගුණ උතුරුවමින් සැතපෙන සුවෙන් සිඳ දුක්ගිනි සසර බැඳුම් දකිනට නිමක් දුක් කරදර පෙරටු කරන් දෙව් මිනිසුන් පුදති සැමදා සුවඳ කුසුම් නිසන්සලා අතපත්තු

යොමුකර දෙනෙත්

දූෂණ වංචා හැම හදවත් වන සන්නේ සැතපී හිදල නෑ හිමියනි විසදුම් එන්නේ යොමුකර දෙනෙත් මේ විපතින් අප ගොඩ ගන්නේ තෙමඟුල් දිනේවත් බණ පදයක් දෙසනු මැනේ ඩල්සි ධනසිරි

දහඩියෙන් පොඟවා

දහඩියෙන් පොඟවා නෙළූ කලූගල් පිළිම අවුරැසින් වැසි දියෙන් නැහැ වී ඛෙදයි ලොව දසත මෙත් සිසිල නිම්මි සමරසිංහ

ඇවැත්නි !

ඇවැත්නි සැතපෙනු කැමැත්තෝ සතපවා සැතපෙමි ශිරාන් විජේරත්න

සියුම් රැළි

ඉර එළියට නොපෙනෙන සියුම් රැළි පහන් එළියට පෙනෙන හැටි ! සාමන්ත

කුලිච්චම

සිරි පතුළ - කුලිච්චම හද පතුළ පිරිමදියි වඳිම් විඳි වඩුවාට නිවුනු සැනසුනු නිසැක තිමිර විනිවිද Kadapatha May45
15April 2016
blog_shape
ප්‍රියානන්ද විජේසුන්දර විසිනි (by Priyananda Wijesundara) අප්‍රේල් මාසය කොයි කාට උනත් සතුට ලැඛෙන මාසයක්. ඒ අපේ පාරම්පරික සිංහල අලූත් අවුරුදු මාසය නිසා. ඒත් 1971 අප්‍රේල් මාසය නම් කාට කාටත් සතුට නැති කරපු මාසයක් කියල කියන්නම වෙනවා. අතීතයේ පැවති රාජ්‍ය විරෝධී කැරලි ගැන අපි දන්නේ ඉතිහාසය පොත්වලින්. ඒත් 1971 දී අපි මුල්වරට අත් විඳපු රාජ්‍ය විරෝධී කැරැල්ල දැන් දැන් කාගේ කාගේත් හිත්වලින් අතීතයටම යන්නට ගිහින්. මම මොනම ආකාරයකින්වත් කැරලිකාරයෙකු නොවෙයි. ඒත් කැරලි කාරයෙකු නොවී රාජ්‍ය විරෝධී කැරලි දෙකෙන්ම බැට කෑ කෙනෙකු හැටියට මේ කතාව ඔබට කියන්නට පුළුවනි. මේක අතිශයින්ම මගේ පුද්ගලික කතාවක්. මේ කතාව ඔබට වැදගත් වන්නේ නෑ. වැදගත් වන්නේ මේ කතාව තුළින් එදා ඔබ අප අත්විඳි රාජ්‍ය විරෝධී කැරලි දෙකේම මතකයන් ඔබට යළිත් මතකයට ඒවි කියලා මට හිතෙන නිසා. ඒත් මේ ලිපියට මාතෘකාවක් හිතනකොට පසුගිය කැඩපත කලාපයේ වගේම මෙවර කලාපයේත් ටියුඩර් අමරසේනයන්ගේ "මරණයේ සෙවණැලි...." මාතෘකාව මේ ලිපියට දමන්නට තිබුණා නම් හොඳයැයි මට හිතුණා. ඒත් දැන් ප්‍රමාද වැඩියි. 71 අප්‍රේල් මාසයට කලින් මමත් මගේ මිතුරන් කීප දෙනෙකුත් උපාලි, රත්නායක, තිලක් එකම කාමරයක වරින්වර නතර වී උන්නා. තිලක්ගේ ගම ගාල්ලේ. රත්නායක පිළිමතලාවේ. උපාලිත් මමත් පිළියන්දල කොලමුන්නේ. තිලක් බැංකුවක රැකියාවක් කළා. රත්නායක දෙවනවර අපොස උසස් පෙළ විභාගයට පෙනී සිටින්නටත්, රැකියාවක් හොයා ගන්නටත් කොළඹ ඇවිත් උන්නා. තිලක්ට නතර වෙන්නට හොයාගත් කාමරය පිළියන්දල ප්‍රසිද්ධ ක්‍රීඩාංගණය අසල අල්විස් මහතාගේ නිවසේ උඩු මහල. අඩක් නිමවී තිබූ මේ නිවසේ උඩු මහල් පේළි කාමර දෙකකින් එකක තිලක් නතර උනා. රත්නායකත් කොහොම හරි තිලක් හඳුනාගෙන ඒ කාමරයේම නතර වුණා. රැකියාවක් හොයන අතරම වියදමට කීයක් හරි හොයා ගන්නට රත්නායක කළේ ළමයින් කීප දෙනෙකු හොයාගෙන ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලට ගොස් රසායන විද්‍යාව ටියුෂන් දීම. ජීව විද්‍යාවටත්, භෞතික විද්‍යාවටත් ගණිතයටත් ගුරුවරුන් කීප දෙනෙකු හොයාදෙන ලෙස දෙමව්පියන් ඉල්ලා සිටීම නිසා උපාලිටත්, මටත් ඒ අවස්ථාව ලැබුණා. මම ජීව විද්‍යාවත්, භෞතික විද්‍යාවත්, උපාලි ගණිතයත් ටියුෂන් දෙන්නට පටන් ගත්තා. මේ නිසාම තිලක්ගේ කාමරය වරින්වර අපේ කාමරය ද වුණා. උපාලිගේත් මගේත් නිවෙස් පිහිටා තිබුණේ මේ කාමරයට පයින් ඇවිද යන දුරින්. තව තවත් දෙමවිපියන් අපෙන් ටියුෂන් බලාපොරොත්තුවීම නිසා හැමෝටම ටියුෂන් දෙන්නට කාලය මදි. ඒ අතරම උසස්පෙළ විභාගයට පාඩම් කිරීමටත් කාලය අවශ්‍යයයි. ජාතික සේවක සංගමයේ එවකට ලේකම්වරයාව සිටි සිරිනාල් ද මෙල් මහතා (මෙල් අයියා) ගේ මාර්ගයෙන් පිළියන්දල නගරයේම ඔහුට අයත්ව තිබූ නිවසක් අපිට ලැබුණා. පිළියන්දල නගරයේ මුල්ම ටියුෂන් පන්තිය "තක්සලා" නමින් ආරම්භ වුණේ මේ නිවසේ. පිළියන්දල පන්සලේ මේ වනවිට රාත්‍රී ඉංග්‍රීසි පන්තියක් තිබුණත් එය වැඩිහිටි පන්තියක්. ඒත් ඔවුන්ගේ කතාවන් අපේ කතාවලට වඩා වෙනස්. ඔවුන් අප සමග කතා කළේ රාජ්‍ය විරෝධී දේවල්. "පාඩම් කරලා විභාග පාස්වෙලා මොනවා කරන්න ද? අපිට තියනවා හොඳ වැඩ පිළිවෙළක්. අපිත් එක්ක එකතු වෙලා මේ ක්‍රමයට විරුද්ධව සටන් රමු." ඔවුන්ගේ අදහස් අපිට එල්ල කළා. මේ අතර ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ පත්තර පත්‍රිකාත් අපිට දුන්නා. ඔවුන්ගේ පන්තිවල ඔවුන්ට උගන්වන දේවල් ඔවුන් අපිට උගන්වන්නට උත්සාහ කළා. ඒත් අපි හතර දෙනාගේ අදහස් ඒ අදහස්වලට වෙනස් බව තේරුම් ගත් ඔවුන් අන්තිමට කීවේ, "අපි බලය අතට ගත්තාම උඹල හතර දෙනාව අර පිට්ටනියට අරන් ගිහින් වෙඩි තියලා මරලා දානවා" කියලයි. දැන් අප්‍රේල් මාසයට ආසන්නයි. ඒත් දිනක් හැන්දෑවේ අපි තිලක් අයියාගෙන් සටන් පුහුණු වෙන නිවසට පොලිසියෙන් පැන්නා. එතන උන් අය සියලූදෙනාවම පොල්වත්තට අරගෙන ගිහින් වෙන වෙනම ප්‍රශ්න කළා. මෙල් අයියා ගාමිණී ලොකුගේ මහතා ඇතුළු මේ පිරිස එක්සත් ජාතික පාක‍ෂිකයන්වීම තවත් ප්‍රශ්නයක්. කොහොම උනත් මෙල් අයියාත්, ලොකුගේ මහතාත් මැදිහත්වීමෙන් ප්‍රශ්නය විසඳුනා. සටන් පන්තියත්, ටියුෂන් පන්තියත් දෙකම එදා සවස නතර වුණා. අප්‍රේල් මාසය උදාවුණා. අපි ලහි ලහියේ විභාගයට පාඩම් කරනවා. රසායන විද්‍යාවේ ආවර්තිතා වගුව ඇඳපු අති විශාල සටහනක් එක්ක රසායන විද්‍යාවේ උද්භික විද්‍යාවේ සත්ව විද්‍යාවේ ගණිතයේ භෞතික විද්‍යාවේ අනන්ත වූ සමීකරණ බිත්තියේ තැන් තැන්වල තිබුණා. අඳුරු රාත්‍රියක මැදියමේ මේ කාමරයටත් පොලිසිය ආවා. විවිධ තුවක්කු ඔවුන් අත තිබුණා. පිස්තෝලයක් අමෝරාගත් ස්ථානාධිපතිවරයා මහා හඬින් මොර දුන්නා. "ජයන්ත කවුද ? නිමල් කවුද ? කෝ ශාන්ත ?" අපි තුෂ්නිම්භීතව බලා උන්නා. "තොගේ නම මොකක්ද බල්ලෝ" "උපාලි" "උඹේ නම?" "තිලක්" "කෝ එතකොට ජයන්තලා" "ඒ අය සර් එහා කාමරේ" ස්ථානාධිපතිවරයා අතින් සංඥා කළා පොලිස් පිරිසෙන් කීප දෙනෙක් එහා කාමරයට දිව්වා. දොරට තට්ටු කරන ශබ්දයත්. පසුව දොර කඩන ශබ්දයත් අපට ඇසුණා. "සර් කාමරේ කවුරුවත් නෑ" විවිධ පත්‍රිකා, විදුලි බල්බ් කටු කම්බි ඇන ආදිය තිබූ මලූ කීපයක් ඔවුන් ගෙනැවිත් තිබුණා. "සර් මුන් තමයි අර සිරිනාල් මහත්තයගේ ගෙදරත් ෆයිට් පුරුදු වුණේ" එක් පොලිස් නිලධාරියෙකු ස්ථානාධිපතිවරයාට කිව්වා. "තොපි මොකද මෙතන කරන්නේ ?" "පාඩම් කරනවා සර්" "හා පාඩම් කරල විශ්ව විද්‍යාලවලට ගිහින් උපාධි අරගෙන අපි ලව්වා සර් කියලා සැලියුට් දමාගන්න නේද ? මොකක්ද යකෝ මේ නෝටිස්" "ඒ සර් ආවර්තිතා වගුව රසායන විද්‍යාවේ මේ තියෙන්නේ මේ පොතේ." රත්නායක හේඩ් ගේ භෞතික රසායන විද්‍යාව පොත අරගෙන ස්ථානාධිපතිවරයාට විස්තර කළා. තිලක් ඉඳලා හිටලා අරක්කු කාලක රහ බලනවා. රත්නායක දුම්පානය කරනවා. හිස් අරක්කු බෝතල කීපයක් ඇඳයට තිබුණා. දැවී ගිය දුම්වැටි ඛෙලෙක් ටින් එකක තිබුණා. ඒ අතර මා ලියූ ගීත කවි පොත් ද තිබුණා. මේ වනවිට මගේ මුල්ම ගීතය මා ලියා තිබුණා. මොහොතකින් කාමරය යකුන් නැටූ පිට්ටනියක් වගේ වුණා. "අර........ වුන්ද ගැන උඹලා දන්නේ නැද්ද?" "දන්නේ නෑ සර්. ඒ අය කවදාවත් අපිත් එක්ක කතා කරල නෑ. කතා කරන්න එන්නෙත් නෑ" තිලක් උත්තර දුන්නා. උපාලිගේ පියා කොළඹ එලවළු වෙළඳ පොලේ කඩ බක්කියක හිමි කරුවෙක්. පිළියන්දල පොලිස් කුස්සියටත් එලවළු දාන්නේ ඔහු. "සර් මගේ තාත්තා තමයි පොලිසියට එලවළු දෙන්නේ" "ආ පියසේන මුදලාලිගේ පුතා" "සර් මගේ අම්මගේ අයියා දෙහිවල ඒ එස් පී කන්තෝරුවෙ වීරසේකර" අපි බේරෙන්න හැම දෙයක්ම කිව්වා. "උඹල දෙන්නට මේ කාමරේ ඉන්න පුළුවනි. උඹල දෙන්නා මේ දැන් ගෙවල්වලට යන්න ඕනේ. හැමදාම උදේ 10.00 ට පොලිසියට ඇවිත් පෙනී ඉන්න ඕනේ." තිලක්ටත් - රත්නායකටත් කාමරේම නතර වෙන්නට අවසරය ලැබුණා. උපාලිත් මමත් ගෙවල්වලට ගියා. මරණයට ඇති බය කුමක්දැයි මුල්වරට තේරුම් ගියේ මේ සිදුවීමෙන් පසුවයි. ජීප් රථයක හඬක් ඇසෙන විට පවා හිත බියපත් වුණා. 71 කැරැල්ල නිමාවට පත්වී අවුරුදු ගණනාවකට පසුව එනම් 77 දී අලූත් රජයක් බිහිවුණා. ජයන්ත - නිමල් - ශාන්ත ඇතුළු පිරිස යළිත් අපට මුණ ගැසුණා. මේ රජයෙන් විවිධ වාසි හා විවිධ තනතුරු ලබාගත් මේ අය අද ධනපතියන්. රාජ්‍ය විරෝධී දෙවන කැරැල්ල ක්‍රියාත්මක වවිට මම හොරණ විද්‍යාරත්න විද්‍යා පීඨයේ ගුරුවරයෙක්. තිලක් බැංකු කළමනාකාරවයෙක්. රත්නායකටත් උපාලිටත් හොඳ රැකියාවක් ලැබී තිබුණා. ගුරුවරයෙකු වීමට අමතරව මේ වනවිට කලාවට සම්බන්ධවීම නිසා මා කවුදැයි රටේ බොහෝ අය දැනගෙන ඉන්නට ඇති. දෙවන කැරැල්ලේ ද කැරලිකරුවෙකු නොවී බැට කන්නට සිදුවුනේ කලාකරුවෙකු හා ගුරුවරයෙකුවීම නිසා වන්නට ඇති. ගෝනි බිල්ලන් මගින් තරුණයක් තරුණියන් හඳුනා ගැනීම. ටයර් සෑයවල් - හිස නැති මල කඳන් හමුවුණේ මේ කාලයේ. රාජ්‍ය නොවන හා රාජ්‍ය ඇඳිරි නීති ක්‍රියාත්මක වුණෙත් මේ කාලයේ. ත්‍රිවිධ හමුදා නිලධාරීන්ට මෙන්ම සාමාන්‍ය වැසියන්ටත් මරණ තර්ජන තිබුණා. සතුරෙකු මරා දැමීම ඉතා සුළු දෙයක්. නොම්මර තහඩු නොමැති වෑන් රථ එහෙ මෙහේ ගියා. නිවසේ තිබූ වාහන එක්කෝ ත්‍රිවිධ හමුදාවෙන් එහෙත් නැත්නම් සහෝදරයන් විසින් අරගෙන ගියා. පිළියන්දල පොලිසියේ එවකට හිටි ස්ථානාධිපතිවරයාත්, පොලිස් නිලධාරීන් මගේ මිතුරන්ට සිටීම මට තවත් ප්‍රශ්නයක් වුණා. ඇඳිරි නීතිය මැද්දේ හිටි ගමන් පොලිස් නිලධාරීන් සමග ස්ථානාධිපතිවරයා මගේ නිවසට එනවා. "යමු ගෝනි බිල්ලෙක් දාන්න." ඔහු මාද ජීප්රියේ නංවාගෙන යන්නේ අල්ලාගත් තරුණයන් තරුණියන් පිරිසක් මැදට. මම කොහොම හරි ජීප්රියෙන් බසින්නේ නෑ. ඒත් ගෝනි බිල්ලා හිස වනා අල්ලා ගන්නා තරුණ තරුණියන් ජීප්රියට ගොඩවනවිට මමත් ඒක ඇතුලේ. මේ තරුණ අයගෙන් බොහෝ දෙනෙකු මා දැක පුරුදු අය. "අයියා කොහොමද මාට්ටු උනේ" ඔවුන් මගෙන් රහසින් ප්‍රශ්න කරනවා. මට උත්තර නෑ. මරණ බිය මගේ සිතට එන්නේ පාවා දෙනනෙකු ලෙස මට හංවඩුවක් ගැසේවි යැයි බියෙන්. පාවා දෙන්නන්ටත් දඬුවම මරණයයි. මේ කාලයේ මා විවාහ වී උන්නා. වැඩිමල් දරුවාට අවුරුද්දක් වයසයි. එක්තරා රූපවාහිනී ආයතනයක ප්‍රවෘත්ති කියවීමද කළා. ගුරු වෘත්තියට අමතරව හැරල්ඩ් පෙරේරා මහතාගේ Videographic ආයතනයේ සේවය කළා. ප්‍රවෘත්ති කියවන්නන්ට මේවා තහනම් කළේ මේ කාලයේ. ඒත් හමුදාවේ විශේෂ කාර්ය බලකායේ ජීප් රථයක් වරින්වර මගේ නිවසට ඇවිදින් ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයට මා බලෙන් රැගෙන ගියා. ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශ කොට නිවසට එන්නේ මරණ බියෙන්. ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්, සාගරිකා ගෝමස්, රිචඩ් ද සොයිසා ආදීන් ඝාතනයට ලක්වුණේ මේ කාලයේ. ඊළඟ ඉලක්කය මා වන්නට පුළුවනි. මගේ හිත නිතරම මට කිව්වා. මෙම කැරැල්ලට සම්බන්ධ මගේ ගම් ප්‍රදේශයේ තරුණයන් බොහෝ දෙනෙකු මම හඳුනනවා. හිතේ තිබුණු මරණ බිය නිසාම එක් තරුණයෙකු මාර්ගයෙන් ඔවුන්ගේ ප්‍රාදේශීය නායකයා හමුවන්නට ද ගියා. "අපෙන් ප්‍රශ්නයක් නෑ අයියේ අපි දන්නවා ගෙදරට ඇවිත් අයියාව අරගෙන යන බව. ඔයාට අපෙන් කරදරයක් නෑ. ඒත් ආණ්ඩුවෙන් ප්‍රවේශම් වෙන්න." මගේ සිතට තරමක සැනසීමක් ආවේ මෙයින් පසුව. ආණ්ඩුව එක්ක මගේ ප්‍රශ්නයක් නෑ. මම මොන පක‍ෂ දේශපාලනයවත් කරලා නෑ. මම මගේ හිත සනසා ගත්තා. ඒත් ප්‍රශ්නය වෙන පැත්තකට හැරුණා. දවසක් හැන්දෑවේ පිළියන්දල පොලිස් ස්ථානාධිපතිවරයා මගේ නිවසට ආවා. "යමු පොලිසියට" ඔහුගේ කතාව මිතුරු හමුවකට වඩා වෙනස්. පොලිසියට යනතුරු ඔහු මා සමග කතා කළේ නෑ. මට මේක තේරුම් ගන්නට බැරි දෙයක්. කෙළින්ම මා අරගෙන ගියේ ඔහුගේ කාර්යාලයට. "ප්‍රියානන්ද මම ඔයාව මගේ ළඟට ගත්තේ ඔයාගේ ආරක‍ෂාවට" "ඇයි සර්" "කැස්බෑව පන්සලේ හමුදා කෑම්ප් එකෙන් මට පණිවුඩයක් ආවා ඔයාව අත්අඩංගුවට ගන්න එන බවට. ඊට කලින් මම ඔයාව ගත්තා. දැන් නිලධාරියෙක් ඒවි. එයත් එක්ක යන්න. අහන ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්න. දැන් ඔයාට කරදරයක් වෙන්නේ නෑ." "ඇයි සර් මොකක්ද හේතුව." "JVP එකේ ගුවන්විදුලි ප්‍රචාරය ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ ගම් තුනක ඉඳලාය. එකේ නිවේදන කටයුතු කරනනේ ඔයා කියලා පෙත්සමක් ගිහින්." "මම එහෙම දේකට සම්බන්ධ නෑ සර්. කවුද එහෙම කියලා තියෙන්නේ." "මගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න එපා. ඒක කරල තියෙන්නේ කාන්තාවක්. එච්චරයි මම දන්නේ." මොහොතකින් හමුදා නිලධාරියා පොලිසියට ආවා. ස්ථානාධිපතිවරයාගේ කාර්යාලයෙන් මා පිටතට යැවූ ඔවුන් පැයක පමණ කාලයක් කතා කරමින් උන්නා. හමුදා නිලධාරියා පිටත්ව ගියාට පසුව ස්ථානාධිපතිවරයා මා ළඟට ආවා. "හරි ප්‍රශ්නය ඉවරයි. ඔයා එහෙම දෙයක් නොකළ බව ඒ අයත් දන්නවා. ඒත් ඔයාට ගෙදර යන්න දෙන්න බෑ. දවස් දෙක තුනක් මා එක්ක ඉමු." මේ කාලයේ පොලිසි වලටත්, පොලිස් නිලධාරීන්ටත් අගුණ කාලයක්. "මම ගෙදර ඉන්නම් සර්" ඔහු කිසිම දෙයක් කතා කළේ නෑ. එදා රාත්‍රියේ ඔහු ඔහුගේ නිලනිවසට මා කැඳවාගෙන ගියා. "ප්‍රියානන්දට වෙඩි තියන්න පුළුවන් ද?" "ඔව් සර් ඉස්කෝලේ ශිෂ්‍ය භට බලකායේ ඉන්දැද්දී මම රයිපලයකින් වෙඩි තිබ්බා." "මේ පිස්තෝලේ තියා ගන්න. අපේ ගෙවල්වලට ගහන්න එනවානේ. එහෙම කවුරු හරි ආවොත් කාට හරි කමක් නෑ කොකා අදින්න." ජීවිතේ මුල්වරට පිස්තෝලයක් අතට ලැබුණා. දින තුනක් රාත්‍රී කාලයේ මේ නිවසේත්, දහවල් කාලයේ පොලිසියේත් ගත කළා. එක්තරා ලොතරැයියක් දිනුම් ඇදීම ජාතික රූපවාහිනියට තහනම් උනා. ඒත් නීතියේ හැටියට ලොතරැයි දිනුම් ඇදීම නතර කරන්නට බැහැ. මා සේවය කළ Videographic ආයතනයේ හැරල් මහතා රජයේ ප්‍රධාන ඇමතිවරයෙකුගේ පුතෙකුවීම නිසා මේ ලොතරැයි දිනුම් ඇදීම අප ආයතනයට පැවරුනා. හොර රහසේම මේ දිනුම් ඇදීම කළේ කොළඹ කොටුවේ. ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තු කාර්යාලයේ ඉහළම මාලයේ ආයතනයේ වාහනයේ නම සඳහන්ව තිබීම නිසා කැමරා ආම්පන්න ඇතුළු අනිත් දේ රැගෙන ගියේ වෙනත් වාහන දෙකක. මා ඇතුළු කාර්මික ශිල්පීන්. නිවේදක නිවේදිකාවන්, විනිශ්චය මණ්ඩලය එතැනට ආවේ වෙන වෙනම. කැරැල්ලේ කරදර නිමාවට පත්වන තුරුම මේ පටිගත කිරිම හොර රහසේම කළා. කාගෙ කාගේත් අතමිටට හොඳ මුදලක් ලැබුණා. කැරැල්ල අවසන් වීමෙන් පසුවත් මේ කටයුත්ත අපටම කරන්නට ලැබේයැයි අප සිතුවත්. මෙතෙක් හොඳ තත්වයක් තිබූ අපේ වැඩ සටහන කැරැල්ල නිම වී රට යථා තත්වයට පත්වීමත් සමග ඉතාමත් දුර්වල අඩුපාඩු සහිත වැඩ සටහනක් බවට පත්ව අපට අහිමි වුණා. ඉතාමත් භයානක රාත්‍රියක නිවෙස්වල පහන් දැල්වීම පවා තහනම් කර තිබුණා. රාත්‍රී ආහාර ගෙන නින්දට යාමට සූදානම්වන විටම නිවසේ ගේට්ටුවේ අගුල ඇරෙන ශබ්දය අප කාටත් ඇහුණා. මේ වනවිට ඉටිපන්දමක එළියෙන් මගේ බිරිඳ අවුරුද්දක් වයස මගේ පුතාට කිරි දෙමින් උන්නා. "ලොකු පුතේ ඔයා යන්න එපා. මම යන්නම්." තාත්තා කිව්වා. කවුරුන් ගියත් වැඩක් නෑ. නිල අනුග්‍රහයෙන් හෝ නිල නොවන අනුග්‍රහයෙන් මරා දැමූ කලාකරුවන් මට සිහිවුණා. "අපෙන් ප්‍රශ්නයක් නෑ. ආණ්ඩුවෙන් පරිස්සම් වෙන්න" JVP ප්‍රාදේශීය නායකයා මට කී වදන් සිහිවුණා. සෙමින් දොරට තට්ටු කරන ශබ්දය ඇසුණා. "අපි දෙන්නම යමු. මම පුතාවත් අරගෙන එන්නම්" සන්ධ්‍යා මට කීවා. "ප්‍රියානන්ද අයියා ඉන්නවද?" ඒ හඬේ නම් තිබුණේ ඉතාම කාරුණික බවක්. මම එළියට ආවා. තාත්තාව බිලි දෙන්න බෑ. තරුණයන් දෙදෙනෙකු එළියේ උන්නා. පරිසරය කට්ට කළුවරයි. "අයියේ අපිට පුංචි වැඩක් කර ගන්න ඕනේ ලාල් අයියගේ Record Bar එකේ මේ කැසට් එකෙන් කොපි 100 ක් හෙට උදේට ගහලා ඕනේ." "මොකක්ද මේකේ තියෙන්නේ." "විජේවීර සහෝදරයාගේ දේශනයක්" ලාල්ගේ Record Bar එක "සංදීපනි" පිළියන්දල මුල්ම Record Bar එක. මමත් එකේ කොටස් කාරයෙක්. "හෙට දවල් 12.00 ට කලින් කවුරු හරි ඒවි." ඔවුන් යන්න ගියා. ගෙදර කවුරුත් කතා කළේ නෑ. මේ මහ රෑම මම Record Bar එකට ගියා. ඉදිරියෙන් පිළියන්දල පොලිස් ස්ථානය. අපි ශබ්දය නොනැගෙන සේ ක්‍රියාත්මක වෙමින් දහවල් 12.00 ට පෙර කැසට් 100 ක් පිටපත් කළා. ඒත් මේ වනතුරු ඒවා ගෙනියන්නට කවුරුත් ආවේ නෑ. තවත් දවසක් නිල නොවන ඇඳිරි නීතිය සහ නිල ඇඳිරි නීතිය දෙකම ක්‍රියාත්මක වුණා. මගේ දුරකථනය නාදවුණා. "මහත්තයෝ ළමයින්ට කන්න දෙන්න විදියක් නෑ. හාල් ඇටයක් පන්සලේ නෑ. ගමේ අය එන්නෙත් නෑ." මට කතා කළේ කිදෙල්පිටියේ ළමා නිවාසයේ හාමුදුරුවන්. "හරි මම හාල් අරගෙන එන්නම්" මෝටර් බයිසිකලයට නැගී මම කෙළින්ම ගියේ පොලිසියට. "සර් මට ඇඳිරි නීති අවසර පතක් ඔනේ" ස්ථානාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටියා. "මොකටද යකෝ මේ රෑ ?" මම විස්තරය කිව්වා. ළමා නිවාසයත් දන්නා ස්ථානාධිපතිවරයා මට අවසර පතක් දුන්නා. පිළියන්දල හන්දියේ රවුම් කඩේ මගේ මිතුරු මුදලාලිව අමාරුවෙන් අවදිකරගෙන හාල් කිලෝ 10 ක් අරගෙන මම භයානක ගමනක් පිටත් වුණා. කිදෙල්පිටියේ වෙල දිගේ ටයර් සෑයවල් ඇවිලෙනවා. දෙතැනක දී මාව පොලිසියෙන් නතර කළා. හැම දෙනෙකුම පිළියන්දල පොලිසියේ මා දන්නා රාලහාමිලා. එදා රෑ මම පහන් කළේ පන්සලේ. ආපසු එන ගමන භයානක නිසා. මගේ ඉස්කෝලේ පන්තිවල දරුවන්ට මම අධ්‍යාපනය වගේම හොඳ නරකත් කියා දුන්නා. අරගල කිරීමේ වරද සහ භයානක කමත් වරින්වර කිව්වා. මේ නිසාම ඇතැම් සිසුන් මා හැඳින්වුවේ කැස්බෑවේ ගාමිණී ලොකුගේ මන්ත්‍රීතුමාගේ සහචරයෙකු හැටියට. හිරිමුතුගොඩ නම් ශිෂ්‍යයෙකු න‍ඪඡ ශිෂ්‍ය නායකයෙක්. දවසක් උදේම පත්‍රියා වගයක් ඛෙදන්නට ගිහින් මේ ශිෂ්‍යයා විදුහල්පති හිමියන් අතට අසුවුණා. විදුහල්පති හිමියන්ගේ පහරදීමෙන් බේරගන්නට කාර්යාලයට ගියේ මම. හරියටම මේ වෙලාවටම හොරණ පොලිස් ස්ථානයෙන් පැමිණ හිරිමුතුගොඩ ශිෂ්‍යයාව අත්අඩංගුවට ගත්තා. මෙම ඔත්තුව දුන්නේ කවුරුන්දැයි කියන්නට මම දන්නේ නෑ. ඒත් හිරිමුතුගොඩ පොලිස් අත්අඩංගුවට පාවා දුන්නේ මා විසින්යැයි සිසුන් වරදවා සිතාගෙන තිබුණා. පසුදා මා පාසලට එනවිට ළමුන් සියලූදෙනාම එළියට බැහැලා. මට විරුද්ධව බැනර් අල්ලාගෙනයි ඔවුන් සිටියේ. මම ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට එනවිටම ළමයින් හූ කියන්නත් කෑගහන්නටත් පටන් ගත්තා. "මහත්තයෝ - හිරිමුතුගොඩගෙ ප්‍රශ්නෙ නිසා හොරණ ඉස්කෝලවල ළමයින් සියලූම දෙනා එළියට බැහැලා. තව මොහොතකින් මුළු කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේම ළමයි එළියට බහිනවා." මම බයිසිකලයට නැගී කෙළින්ම ගියේ හොරණ උසාවියට. හොරණ උසාවියේ මහේස්ත්‍රාත්වරයා ගායන ශිල්පී සනත් නන්දසිරි මහතාගේ ගෝල ශිෂ්‍යාවකගේ මාමා. මේ නිසාම මම එතුමා හඳුනනවා. උසාවියේ එළියේ හිටගෙන ඉන්නා මා දුටු මහේස්ත්‍රාත්වරයා තම තෝල්ක මුදලි මා වෙතට එව්වා. මහේස්ත්‍රාත්වරයා හමුවීමට අවශ්‍යයැයි මා කී විට මහේස්ත්‍රාත්වරයා උසාවිය මදකට නතරකොට එතුමාගේ කාමරයට ගියා. "සර් මට මේ ළමයව එළියට අරන් දෙන්න." මම මුළු විස්තරයම එතුමට කිව්වා. "එළියට අරන් දෙන්න මට බෑ. මම මගේ ළඟට ගන්නම් අද දවස ඉවර වෙනකල් උසාවි හිරකූඩුවේ තියාගෙන හවසට පොලිසියට බාර දීලා ආපසු උදේට ගන්නම්. දෙකෙන් එකක් වෙනතුරු අපි එහෙම කරමු." එතුමා එවෙලේම පොලිසියට කතා කොට හිරිමුතුගොඩ තමා භාරයට එවන ලෙස ඉල්ලා සිටියා. මේ සුභ ආරංචිය කියන්නට මම ඉස්කෝලෙට යනවිට වෙන්න තියන දේ වෙලා. පොලිසිය ඉස්කොලේට ඇවිත් ළමයින්ට කඳුළු ගෑස් - බැටන් පොලූ පහරවල් දීලා. උඩු මහල්වලින් පැනපු ළමුන් අතපය කඩාගෙන. මේ තත්වයත් ආපසු මගේ පැත්තට හැරුණා. මම පොලිසියට ගිහින් ළමුන් ගැන කියා ඔවුන් මෙල්ල කරන්නට ඉල්ලා සිටියා යැයි ළමුන්ට වැරදි අදහසක් කවුරුන් විසින් හෝ දී තිබුණා. "මහත්තයට මරණ තර්ජන තියනවා. සතියක් දෙකක් මහත්තයා ගෙදර ඉන්න." නායක හිමියන් මට අවවාද කළා. "වෙන දෙයක් උනාවේ. මම ඉස්කෝලේ එනවා හාමුදුරුවනේ." මම හැමදාම ඉස්කෝලේ ගියා. ගුරු කාමරයේ මගේ ලාච්චුවේ මරණ තර්ජන ලිපි ගණනාවක් තිබුණා. මට හිතවත් සිසුන් නිතරම මා වටා උන්නා. දිනක් මා උගන්වමින් සිටින විට මගේ පන්තියේ උන් සරත්චන්ද්‍ර ලේ පෙරාගෙන ශාලාව හරහා දිව එනු දුටු මගේ පන්තියේ සිසුන් මා වටකර ගත්තා. සරත්චන්ද්‍ර දුවගෙන ඇවිත් මා ළඟ දනින් වැටුණා. "මට සමාවෙන්න සර්" "මොකෝ සරත්චන්ද්‍ර මේ ?" "සර් මම හිටියේ පොලිසියේ. උන් මාව අරගෙන යන්නේ පුච්චන්න. ඊට කලින් මට සර්ගෙන් සමාව ඉල්ලන්න ඕනේ. මේ හැමදෙයක්ම කළේ මමයි සර්. සර්ගේ ලාච්චුවට ලියුම් දැම්මේ සර්ව මරන්න නෙමෙයි. බය කරන්න. සර් අවංකව කරපු දේ මම දැන ගත්තේ දැන්. මට සමාවෙන්න සර්. මම යනවා." සරත්චන්ද්‍ර යාමට සූදානම්වන විට මා ඔහු නතර කළා. "සරත්චන්ද්‍ර මම ඔයාව බේරගන්නම්. යමු අපේ ගෙදර." ඒත් සරත්චන්ද්‍ර මගෙන් බේරි පලා ගියා. "සර් සරත්චන්ද්‍රව හොරණ ඩිපෝ එක ඉස්සරහ ටයර් එකක දාලා පුච්චලා" ඒ ආරංචිය මා දැනගත්තේ ඊට පසුදා. කොහොම උනත් ළමයින් මාව තේරුම්ගත් එක ලොකු දෙයක්. ආගිරිස් කොස්තා - පිළියන්දල විදුහලේ මගේ පන්තියේ උන්න මිතුරෙක්. ඔහුගේ බිරිඳ චන්ද්‍රානී උන්නෙත් මගේ පන්තියේ. මේ කැරලි සමයේදී ආගිරිස් කොස්තාව පිළියන්දල කහතුඩුව හොරණ පොලිස් ස්ථානවලින් හොයන්නේ ඔහු JVP නායකයෙකු නිසයි. පාසල අවසන් වී මගේ වාහනයේ මම කොළඹ මගේ අනෙකුත් රාජකාරිවලට යමින් සිටින විට කහතුඩුව වෙල වංගුවේ දී කෙනෙකු පාර මැදට පැන මගේ වාහනය නතර කළා. මේ මගේ මරණය යැයි මා සිතුවත් තුවා එකකින් හිස සහ මුහුණේ අඩක් වසා සිටි ඔහු බලෙන්ම මගේ වාහනයට නැංගා. "ආගිරිස් කොස්තා" "අප්පට සිරි මේ ප්‍රියානන්දනේ" "මම වාහනය නතර කළා." "නවත්වන්න එපා. අපි යමු මම වෙල පැන්නම බහිනවා." වෙල වංගු දෙකම පහු උනාම කොස්තා බැහැලා ගියා. කහතුඩුව හන්දියේ පොලිස් මුරපොලේ මහා කලබලයක්. මගේ වාහනයත් නතර කළා. ධෂක‍ මහින්ද මහත්තයා ඇතුළු පිරිස පිස්තෝල තුවක්කු ඔ 56 අමෝරාගෙන. "ඇයි සර්" "අර ආගිරිස් කොස්තා කියන පරයා මේ හරියේ කැරකෙනවා. අද ඕකව මරනවා." ඒත් එදා රාත්තිරියේ ආගිරිස් කොස්තාගේ දරු පවුල නන්නාදූනන තුවක්කු කරුවන් විසින් මරා දමා තිබුණා. එහෙම කළේ අවසාන කටයුතුවලට කොස්තා ඒවි කියලා හිතාගෙන. නිල නොවන හමුදා නිලධාරීන් පොලිස් නිලධාරීන් මල ගෙදර සිටියාලූ. මමත් සහභාගී වුණා. ආගිරිස් කොස්තා තම දරු පවුල බැලීමට මල ගෙදර ආවා. ඒත් කාටවත් ඔහු හඳුනා ගන්නට පුළුවන් උනේ නෑ. හඳුනාගත් අය ද ඇස් කොනෙන් වත් ඔහු දෙස බැලූවේ නෑ. ඔහු මල ගෙදර ආවේ නවීන පන්නයේ පැජරෝ රථයකින්. සුදු ජාතික ඇඳුමක් ඇඳගෙන. ආරක‍ෂක නිලධාරීන් කීප දෙනෙකු ඔහු පසුපස ඔහු වටකරගෙන සිටියා. ඒත් පසු දවසක ආගිරිස් කොස්තා අත්අඩංගුවට ගත්තා. මේ මගේ අත්දැකීම්. මොනම අන්දමකටවත් කැරලිකාරයෙකු නොවී අනියම් ලෙස කැරලි දෙකේම විත්තිකාරයෙකු වුණේ ඔය විදියට. මේ සිදුවීම් සිහිපත් වනවිට අද හිතට දැනෙන්නේ සියුම් සතුටක්. මගේ කතාවත් එක්කම අපි අත්විඳි කැරලි දෙකම ගැන යලිත් වරක් ආවර්ජනය කරන්නට ඔබට මාතෘකාවක් ලැබේවි.
25February 2016
blog_shape
පොඩි මෑන්ස් විසිනි ගෙදර පොන් එකට එන කෝල් ගන්න කවුරැත් කැමති නැත්තෝය. ඒ ගොඩාක් කෝල් එන්නේ අපේ නෑදෑයෝ කවුරැත් නැති ඉන්දියාවෙන්ය. එයාලා ඉස්සරෝම අහන්නේ අපිට කොහොමද කියලා ය.  අප්පච්චිගෙන් එහෙම ඇහුවොත් එයා කියන්නේ “අපිට කොහොම වුනත් උඹට මොකද ?” කියලා ය. අම්මාගේ නම කියලා එයා ඉන්නවද කියලා ඇහුවත් එයා කියන්නේ “එයා ගෙදර නෑ” කියලා ය. ඉතිං ළමයි හැටියට අපි වුනත් ඉගෙන ගන්නේ අම්මා තාත්තා කරන කියන විදිහට නිසා අපිටත් ඒ විදහටම පුරැදු වෙලාය. බැරි වෙලාවත් අපි ඒ කෝල් එකකට හොදයි කිව්වත්, නොට් ටූ බෑඩ් කිව්වත් අන්තිමට වෙන්නේ ටයිගර්ගේ ටේල් එක අල්ලා ගත්තා වැඩකි. ටයිගර්ගේ ටේල් එක අත ඇරියොත් ඌ අපිව කති. අල්ලාගෙනම හිටියොත් අපට වෙන වැඩක් කරන්න බැරිවෙති. ඌටත් එසේම වෙතැයි සිතෙමි. සෙනසුරාදා උදේ ලංකාවෙන් කෝල් එකක් ආවෙමි. ආන්සර් කළේ අප්පච්චි ය.  ලංකාවෙන් කෝල් ආවොත් හරි අපි ලංකාවට කතා කළොත් හරි අපි ඉස්සරෝම කරන්නේ ඉස්පීකර් පෝන් දැමීමය. එතකොට ගෙදර ඔක්කොටම කතා කරන්න පුලුවන් වෙති. ඒ වගේම ඔක්කොටම අසන්නටත් පුලුවන් වෙති. “හලෝ… මම මේ කතා කරන්නේ ලංකාවෙන් ………”  “හලෝ කොහොමද අක්කේ….. කටහඬ අහන්නත් සංතෝසයි.” අප්පච්චි කිව්වෙමි. “අපි මේ හොඳටම බය වෙලා ඉන්නේ…. මල්ලිලාට කරදරයක් නෑ නේ ද ?” “අනේ නෑ අපි හොදින්….. ඇයි අක්කා එහෙම ඇහුවේ ?” “නෑ මල්ලී…. මෙහේ ආරංචිය යන විදිහට මුලු ඕස්ට්‍රේලියාවේ නවත්ගන්න බැරි තරමට ගිනි ගන්නවලු.” “ආ ඇත්තද ? පොඩ්ඩක් ඉන්න මම හොයලා බලන්නම්…” කියලා අප්පච්චි අම්මාගෙන් “මෙහේ බුෂ් පයර්ද ?” කියලා ඇසුවෙමි. “මං කොහොමද අනේ දන්නේ ?” අම්මා කිව්වෙමි. එදා දවල් අපේ අම්මා ලංකාවට කෝල් එකක් ගත්තෙමි.  “මොනවද අනේ මේ ලංකාවේ වෙන්නේ ? ඇඹිලිපිටියේ පොලිසියෙන් මනුස්සයෙක් මරලා කියන්නේ ඇත්ත ද ? හෝමාගම උසාවියේ අලි කලබලයක්ලු නේද ?” “අපි දන්නේ නෑ නංගී….. පොඩ්ඩක් ඉන්න මම හොයලා බලන්නම්….” එහෙනුත් කිව්වෝ ය. හවස අප්පච්චි ලංකාවට ආයම කෝල් දෙක තුනක්ම ගත්තෝය. “මොකද මචං මුන්ට පිස්සුද බං…. කාලෙන් කාලෙට එක එක කෝලං… දැන් අපේ උන්ට තියෙන්නේ මිනිස් ලේ ද? නැත්තං සිංහ ලේ ද ?” “මට තේරෙනේ නෑ..…උඹ මොනවද කියන්නේ කියලා….” අප්පච්චිගේ මචං යාලුවා කිව්වෙමි. “ඇයි…. දැන් ලංකාවේ සිංහ ලේ කියලා අලුත් කෝලමක් නටනවලු නේ ද ? අප්පච්චි එහෙම කිව්වාම ඒ අන්කල් කිව්වේ “මම ඒ ගැන දන්නේ නෑ හොයලා බලලා කියන්නම්” කියලාය. එදා රෑ ලංකාවෙන් තවත් කෝල් එකක් අවෙමි. ආන්සර් කලේ අම්මා ය. “අනේ නංගිලා හොඳින් නේද ? අපි මේ බය වෙලා ඉන්නේ….” එහෙන් කිව්වෙමි. “ඔව් අපි හොඳින්…. ඇයි අක්කා එහෙම ඇහුවේ…. ?” “නෑ අපිට ආරංචි වුනේ ඕස්ට්‍රේලියාවට හොදටම ගංවතුර කියලයි.” “පොඩ්ඩක් ඉන්න බලන්න….” කියලා අම්මා අප්පච්චිට කතා කරලා…. “මේ….. ඒ…යි මෙහාට ගංවතුරද ?” කියලා ඇහුවෙමි. “මම දන්නේ කොහොමද අනේ….” අප්පච්චි කිව්වෙමි. ඊට පස්සේ අම්මා ඒ ඇන්ටිට මෙහෙම කිව්වෝය. “මේකනේ අක්කේ…… ඕස්ට්‍රේලියාව කියන්නේ මහා විසාල මහද්වීපයක්නේ… මේකේ කොච්චර නම් දේවල් වෙනවද…. ඒවා හොය හොයා ඉන්න ගියොත් අපිට වෙන වැඩක් කරන්න බැරි වෙනවා නේ…. හරියට පිදුරැ ගොඩේ වැටුණු ඉදිකට්ටක් හොයනවා වගේනේ…..” “එකත් ඇත්තනේ නංගී…” එහාපැත්තේ ඇන්ටී එහෙම කිව්වාම අම්මා තවත් ප්‍රශ්ණයක් ඇසුවෙමි. “ඒක නමේ අක්කේ කොටදෙණියාව පැත්තේ පුංචි ගෑණු ළමයෙක්ට කරදරයක් වෙලා කියන්නේ ඇත්ත ද ?” “අපි හරියටම දන්නේ නෑ නංගී…. පුංචි වුනාට මොකද මේකත් මහ ඉදිකටු කන්දක් වගේනේ… ඒකේ අස්සේ වැටිලා තියෙන පිදුරැ කෑලි අපි කියලා කොහොම හොයන්න ද ?” ඒ ඇන්ටිත් ඇසුවෙමි.  අම්මා පොන් එක දඩස් ගා තිබ්බෙමි. මීට පොඩි එකා
12February 2016
blog_shape
පේලේටෝ දක්වන පරිදි  සංගීතය යනු නිවැරදි සහ වැරදි භාවිතාව කුමක්දැයි අර්ථදැක්වෙන එක්තරා නීතියකි. එය විශ්වයේ ආත්මය යි. මනසට පියාපතකි. https://youtu.be/beLg7ovlvZA
17January 2016
blog_shape
රත්න ශ්‍රී විජේසිංහ විසිනි (by Rathna Sri Wijesinghe) https://youtu.be/YSYIp2r9P8I පාළු අඳුරු නිල් අහස මමයි ඈත දිලෙන තනි තරුව ඇයයි යුගයෙන් යුගයට හදවත් ඉල්ලන බලාපොරොත්තුව පැතුම ඇයයි අසාර වූ මහ පොළොව මමයි ගලාබසින දිය දහර ඇයයි යුගයෙන් යුගයට හදවත් ඉල්ලන සදාකාලිකවූ සැපත ඇයයි කැලෑව මැද කටු පඳුර මමයි පිපී වැනෙන මල් පොකුර ඇයයි යුගයෙන් යුගයට හදවත් පුරවන අඳුරු වේදනා කැටිය ඇයයි පද රචනය ඃ මහගම සේකර සංගීතය හා ගායනය ඃ විශාරද අමරදේව විශාරද අමරදේවයන්, භාවික ගුණ සපිරි ඔහුගේ මධුර ස්වරයෙන් ගයන මේ ගීය නාද මාධ්‍යයට පෙරළුණේ ද ඔහු අතිනි. මීට දශක හතරකින් එපිට දී ගුවන් විදුලියේ "මධුවන්ති" වැඩසටහනක් සඳහා මේ ගීය රචනා කළේ මහගම සේකර කවියාය. ප්‍රේමය නම් විශිෂ්ඨ මනෝභාවය, මානවයාගේ ප්‍රබල කායික මානසික චර්යාව, ආරම්භයේ දී පටන් ම ඔහුගේ ජීවිතය ඉමිහිරි කළේය. එදා පටන් කවීහු ද සෙසු කලාකරුවෝ ද මේ සියුමැලි හැඟුම් සරණියේ මහිමය කලාත්මකව නිරූපණය කරන්නට තැත් කළාහු ය. එහි කවර වරදක් ඇද්ද ? සැබැවින් ම ස්ත්‍රී පුරුෂ ප්‍රේමයේ සුකුමාරතාව කවියට නැගුවෝ කවීහු පමණක් නොවෙත්. සෙස්සෝ ද මේ චමත්කාරය හමුවේ කවියෝ වූවාහුය. මහගම සේකර කවියා මේ පෙළහර පෑමෙහි පළමුවැන්නා නොවුව ද දශක තුනකට වැඩි කලක් බොහෝ තරාතිරම්වල පිරිස් රස විඳි මේ ගීය අදත් ප්‍රේම ගීත විෂයයෙහි ආදර්ශ රූපයක් වැන්න. අව්‍යාජත්වය හා සරළ බවත් සේකර කවියා සතු වාගීෂ්වරතාවත් මෙහි රස උල්පත් ඇරඹෙන තැන්ය. කවියා ඔහුත් ඇයත් අතර ප්‍රේමය සරල ලෙස ද අව්‍යාජ ලෙස ද සංක‍ෂිප්ත ලෙස ද රූපකාලංකාරයකට පිඬුකරයි. ඔහු පාලූ අඳුරු නිල් අහස වන අතර ඇය ඒ පාලූ අඳුරෙහි ඈත දිලෙන තනි තරුව වන්නීය. තනි තරුවක් ඇති අහසට අන් විකල්පයක් තිබේ ද ? ඔහු අසාර වූ මහ පොළොව වන කලට, ඈ ඒ බිම ගලා බස්නා දිය දහර වන්නීය. එසේ ම ඔහු කැලෑව මැද කටු පඳුර වන කලට, එය සරසා පිපී වැනෙන මල් පොකුර වන්නී ද ඇය ය. මේ රූපක පෙළ සරල වනු මෙන් ම එකිනෙකා පැහි සැසෙඳන්නේ එකී පරිසර තුළ අනොන්‍යව ගැලපිය හැකි අනෙකක් ඇතැයි සිතන්නට ඉඩ නොතබාය. තනි තනිව ගත් කල අහස, තරු, පොළොව, දිය දහර ආදී යෙදුම්වල සැබවින්ම චමත්කාරයක් නැත. එහෙත් ඒවා උචිත වැකි - වචන පරිසරයන් හි යෙදුණු කල ඇති කරන්නේ අපූර්ව චමත්කාරයක් මය. එමෙන් ම තනි තනිව ගත් කල නූපදනා ව්‍යංගයක් ද ධ්වනියක් ද එම ප්‍රකරණයෙන් උපදින්නේ ය. ඔහුට ඇයත් ඇගේ ආදරයත් කෙතරම් ඕනෑ කරන්නේ දැයි පළකරනු සඳහා ලොව ඇති තාක් අමිහිරි, කටුක, නිසරු දේ හෙතෙම තමාට පවරා ගනියි. එබඳු අමිහිරක් මිහිරි කරන්නට ද සොඳුරු හා සසාර කරන්නට ද හැකි ඇයට ම බැව් පැවසෙන රූපකාර්ථ ඉක්බිතිව හේ මැනවින් පෙළගස්වයි. [caption id="attachment_673" align="alignnone" width="325" class="centre"]Asara vu maha polawa by saamantha tennege Asara vu maha polawa by saamantha tennege[/caption] වරෙක සෝවියට් කිවිවරයෙකු වූ රසුල් ගම්සටොව් ලියූ කවියක ද මෙබඳු යෙදුමක්, ලේඛන විලාසයක් වූ බැව් මට මතකය. ඒ කවිය දැන් මට අමතක වුවත් ඔහු ද, ලොව දුෂ්කර ගිරිදුර්ග ඔහුට පවරා ගෙන, ඇයට සොඳුරු තැනිතලා පවරා දී තිබු බව නම් මට සිහිවේ. මේ නෑකම් ඇත්තේ කවි සිත්හි මිස ජාති, කුල, ගෝත්‍රයන්හි නම් නොවේ. අසාර වූ මහා පොළොව තෙමා ගලා බස්නා දිය දහර, ගුණීභූත ව්‍යංගයෙන් සරුවූ සිරි ගුණසිංහ කවියාගේ "මතක වස්තුව" නම් කවි පෙළ ද සිහි කරවයි. "පාළු අඳුරු නිල් අහස" ගීයෙහි රචනා රීතිය ගොඩනැගී ඇත්තේ කවර මූලාශ්‍ර ඇසුරේ දයි විමසා බැලීම ද සුදුසුය. දුර සහ සමීප රූපාවලින්ට ඡේදනය කරවන සිනමාරූපි දශ්‍ය ගෝචර රචනා උපක්‍රමයක් මෙහි දී සේකර කවියා යොදාගෙන ඇතැයි බොහෝ විචාරකයෝ කීහ. පාළු අඳුරු නිල් අහසත්, ඈත දිලෙන තනි තරුවත් රූපකාර්ත වශයෙන් ප්‍රතිමුඛ කොට රස භාව ඉපදවීම මෙහි අනුදත් රීතියයි. එබන්දක් අපේ චිරන්තන ගැදි සාහිත්‍යයේදී දැක ගත හැකි වන විසිතුරු අවස්ථාවක් ඇත. විදුසක්විති මහා ගැදි කවියාගේ නාලාගිරි දමනයේ රූපාවලිය, ඔබේ ඒ මතකය අවදි කරවනු ඇති. "ඈත දුලින් වැසී ගිය ඇත් රජයැ. මෑත සවණක් ඝණ බුදුරසින් සැදීගිය බුදුරජාණෝය. ඈත කෝපයෙන් රත්වැ ගිය යවට වැනි ඇස් ඇති ඇත් රජයැ. මෑත කරුණායෙන් තෙත්වැ ගිය නිල් මහනෙල් පෙති පරයන ඇස් ඇති බුදුරජාණෝය. ඈත එබු එබු පයින් මහා පොළොව පළා පියන්නාක් සේ දිවෙන ඇත් රජයැ. මෑත එබු එබු පයින් මිහිකත සහන සඳහා වඩනා බුදුරජාණෝය." රචනයේ දක්නා මේ රූපකාර්ථ ප්‍රතිමුඛ කිරීම් හෙවත් මුණගැස්වීම් සැබැවින් ම සිදුවූයේ කෙසේදැයි අමරදේවයෝ වරක් මා සමග කීහ. එකල සේකර කවියා රාජගිරිය හේවාවිතාරණ විද්‍යාලයේ ගුරුවරයකුව සේවය කරමින් සිටියේය. ඔහුගේ නවාතැන වූයේ ඒ අවට කලබලයෙන් තොර, වෙල්යායක් ඉදිරිපිට වූ නිවෙසකි. චිත්‍රසේනයන් ගේ නල දමයන්ති නිර්මාණය වූයේ ද එකලය. සැන්දෑවේදී මේ කලාකරුවෝ සේකරගේ නවාතැනේ දී මුණ ගැසෙති. මද අඳුර ගලා එද්දී මිදුලට බට සේකර නිහඬව මඳ වේලාවක් අහස දෙස බලා සිටියේය. වෙල්යාය ඉස්මත්තේ වන ලන්දෙහි මල් පිපී වැදිණ. සඳ අහසේ මෝදු වන විට ම තාරකාවක් ද ඈතින් එබිකම් කළේය. අමරදේවයන් කීයේ එදා ඒ දුටු පාරිහාරික විචිත්‍රත්වය ම සේකර අතින් ගීයට නැඟුනු බවයි. සිතුවම - සාමන්ත තැන්නගේ Painting by Saamantha Tennege
13January 2016
blog_shape
සාමන්ත තැන්නගේ විසිනි රෙකෝඩ් බාර් දිනක් එක් වයසක කාන්තාවක මාර්ග අනතුරකට ලක්ව රෝහල් ගත කෙරිණ. රෝහලේදී පොලිස් නිලධාරියෙක් අනතුර ගැන ඇගෙන් විමසා සිටින විට ඇය මෙසේ කීවාය. "අනේ මං දන්නේ නැහැ..... මහත්තයෝ...... මම පාර පනිද්දී ලොකු රෙකෝඩ් බාර් එකක් ඇවිත් මගේ ඇගේ හැප්පුනා." ඇය හැපී තිබුණේ ත්‍රී වීල් රථයක ය. අද ඇතැම් ඩීසල් ත්‍රී වීල් වල පවා "එන්ජිම"ට වඩා සද්ද කරන්නේ "සීඩී" ය. බොහිමියානුවා පසුගියදා සිංහල කඩයකට ගොඩ වූ විට රූපවාහිනී තිරයක අපූරු ටෙලියක් දුටුවෙමි. නැවත වතාවක් එදෙස හැරී බලන්නට සිතුණේ ගිටාරයක් වයමින් තරුණයෙකු කියූ පහත දැක්වෙන ගීත කණ්ඩය නිසාය. ටෙලි නාට්‍යයේ නම බොහිමියානුවා ය. රැවුලක් වැව්වට චේගුවේරා වගේ මත් වී සිටියට බොබ් මාලේ වගේ හිත්වල කෝ බං ආදරේ වෙනස් වැඩක් මාත්, මගේ මිතුරෙකුත් එකතුව 1990 දී මහනුවර නගරයේ රෙකොඩ් බාර් එකක් ඇරඹුවෙමු. එකල හැම තැනම තිබුණේ රෙකෝඩ් බාර් ය. වෙනස් දෙයක් කරන්නට හිතූ මාත් මගේ මිතුරාත් සම්ප්‍රදායික රෙකෝඩ් බාර් එක වෙනුවට ඕඩියෝ ෂොප් එකක් ගැන සිතුවෙමු. ඒ අනුව යමින් අපි බීතෝවාන්, මොසාර්ට්, විවැල්ඩි මෙන්ම පොල් මරියාර්ට්, වැන්ජලිස් වැනි සංගීතඥයන්ගේ නිර්මාණ, සම්භාව්‍ය සංගීතයට රුචි අරුචි සියලූදෙනා අතරට ගෙන යාමට උත්සාහ ගත්තෙමු. එතෙක් නොදැන සිටි සංගීතයක් මගේ ලෝකය ආක්‍රමණය කළේ කුමාර හේරත් සොයුරා නිසාවෙනි. එහෙත් සම්භාව්‍ය සංගීතය, සංධ්වනි, ඕපෙරා යනාදිය දිරවා ගත හැකි වූයේ අතලොස්සකටය. ඔවුන්ට පමණක් සේවය සපයා අපේ ඕඩියෝ කඩේ බේරා ගැනීමද අපහසු විය. එබැවින් අපි නැවතත් අනෙක් රෙකෝඩ් බාර් වලින් ලබා දුන් සේවයම ලබා දෙන්නට තීරණය කළෙමු. නමුත් "කඩේ නම" වෙනස් නොකළෙමු. කෙළවීම සහ කොලිටිය ලංකාවට එෆ් එම් උණ ආවේ අනූව දශකයේ මුල ය. සීඩී සංස්කෘතිය කලඑළි බැස්සේද එකලය. ඒ වකවානුවේ දිනක් හදිසියේම අපේ වින්ස් ඕඩියෝ කඩයට ගොඩවන අතරම අපේ මිතුරෙකු කීවේ මේ ටිකය. "අන්න උඹලාට කෙළ වෙන්නයි යන්නේ." ඒ වදන් තුළ කවදාවත් මුදල් ගෙවා අපෙන් සේවයක් ලබා නොගත් ඒ මිතුරාගේ අපේක්ෂාවද ලියැවී ඇති අයුරු දැක දැකත් මම ඔහුගෙන් මෙසේ ඇසුවෙමි. "ඇයි මොකක්ද ප්‍රශ්නේ ?" "අලූතින් එෆ් එම් කියලා රේඩියෝ චැනල් වගයක් එනවා. රෙකෝඩ් බාර් ඔක්කොම වැහෙන්නයි යන්නේ. මාත් ටෙස්ට් ට්‍රාන්ස්මිෂන් එක ඇහුවා..... අම්මපා ! බුදු කොලිටියක්නේ තියෙන්නේ." ඔහු කීවාක් මෙන්ම ඉන් වසරකට හෝ දෙකකට පසු අපි අපේ ඕඩියෝ කඩය වසා දැමුවෙමු. එහෙත් හෝඩි පොතෙන් අප හමුවට ආ සාමලා අමරලා මෙන්ම ඕඩියෝ කඩේදී අපට හමු වූ බීතෝවාන්ලා, මොසාට්ලාත් තවමත් අප හැර ගොස් නැත. කතා කරන්නෝ මහගම සේකරයන්ගේ ප්‍රබුද්ධ කාව්‍ය සංග්‍රහයේ 74 වන පිටුවේ මෙසේ දැක්වේ. කතා කරන්නෝ නොදනිති දන්නෝ කතා නොකරති එසේ වූ පසේ බුදු කෙනෙකි ඔබ සිතමි මම..... වඩා හොඳ කොන්ටිටියද ? කොලිටිය ද ? කොන්ටිටියට වඩා කොලිටිය ගැන සැලකිලිමත් විය යතු බව අපි නිතර දෙවේලේ අසමු. එස් ඩබ්ලිව් හෙවත් කෙටි තරංග වලට වඩා මධ්‍යම තරංග කොලිටියෙන් වැඩිය. මධ්‍යම තරංග වලට වඩා එෆ් එම් තරංග කොලිටියෙන් වැඩිය. එහෙත් අප සැලකිලිමත් විය යුත්තේ තරංගයේ කොලිටිය ගැන විතරද ? අන්තර්ගතය කොලිටි නැත්තම් තරංගය කොතරම් කොලිටි වුවද ඉන් ඇති ඵලය කිම ? එකල අප ඇසූ කෙටි සහ මධ්‍යම තරංග ගුවන්විදුලි සේවාවන් වලින් අප ලත් දැනුම සහ අවබෝධය වැඩිය. නොහොත් කොන්ටිටිය වැඩිය. එකී කොන්ටිටිය වැඩි නිසාම ඒවායේ කොලිටිය හොඳය. අද අපි කතාකරන ශබ්දයේ කොලිටිය වනාහි සවන් පත් උද්දීපනය කරන හෙ~හි ස්වභාවය හා බැඳුනකි. අන්තර්ගතය හා සම්බන්ධ දෙයක් නොවේ. කොන්ටිටියද කොලිටි විය යුතු බව අපට සිතෙන්නේ ඒ අනුවය. එසේ වීමට කතාවේ කොන්ටිටිය අඩු කළ යුතුය. ශ්‍රාවකයාට "හිතන්නට" ඇති අවකාශය නොහොත් අන්තර්ගතයේ කොන්ටිටිය වැඩි කළ යුතුය. සිංහලයේ ඉසියුම්ම කවියා මහගම සේකර හෙල කව් කෙත අස්වැද්දූ ඉසියුම්ම කවියා බව අවිවාදිතය. ප්‍රබුද්ධ කාව්‍ය සංග්‍රහයේම මේ කව මදක් කියවා බලන්න. කොවුලෙකු අඬනු ඇසුයෙන් ඒ දෙස බැළුවෙමි මම් කිමෙක්ද මා දුටුවේ ? අලූයම් අහසෙහි පරවුන සඳ පමණය Aus News Lanka Aus News Lanka ඇරඹූ අවධියෙහිම එහි නිර්මාතෘ චන්දිම ජයනෙත්ති මහතා දිනක් අපට කතා කළේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත් වන ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රජාව වෙනුවෙන් කරන්නට යන සේවාව ගැන විස්තරයක් අප හමුවේ තබන්නට ය. ඔහු විසින් ආරම්භ කරන්නට සැලසුම් කළේ ඉන් පෙර බොහෝ අය විසින් ආරම්භ කරනු ලැබ තිබූ මුත් නිසියාකාරව සංවිධානාත්මකව ඉදිරියට නොගිය සේවාවකි. කෙසේ හෝ පසුගිය වසර කිහිපය තුළ ප්‍රසංග වේදිකාව හා සම්බන්ධ සියලූ කටයුතු කරගන්නට සියලූ දෙනාටම ළඟා විය හැකි සේවයක් ස්ථාපනය කරන්නට ඔහුට හැකිවිය. ඔහුගේ උත්සාහය සහ මහන්සිය අපි දැක්කෙමු. එමෙන්ම වින්දෙමු. මුහුද හරි ලොකුයි එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ ප්‍රමුඛ නාට්‍ය හතරකටම වේෂ නිරූපණය, අංග රචනය, කලා අධ්‍යක්ෂණය යන අංශවලින් දායකත්වය ලබාදුන් අයෙකි, පද්මකුමාර් එදිරිවීර මහතා. දිනක් ඔහු සමග කතාබහක නිරත වන අතර සරත්චන්ද්‍රයන් ගැන හරි අපූරු සිදුවීමක් මතක් කළේය. ඒ මෙසේ ය. "දවසක් ගාල්ලේ මානමේ නාට්‍ය පෙන්නන්න අපි බස් එකේ යනවා. ගල්කිස්ස පහුවෙන කොට සරත්චන්ද්‍ර මහත්තයා, "සති අන්තේ ගල්කිස්සේ මුහුදේ නාන්න යන්න ආසයි" කියලා කිව්වා. ඒ එතුමා කාලයක් ගල්කිස්සේ හිටපු නිසා වෙන්නැති. ඒ අතර අපේ කණ්ඩායමේ හිටපු කෙනෙක් "සර්, ගිල්කිස්සේ මූදු වෙරළේ සති අන්තෙට හරි සෙනඟ" කියලා උත්තර දුන්නා. ටිකක් කල්පනා කරපු සරත්චන්ද්‍ර මහත්තයා "හරි..... සෙනඟ ඉන්නේ මූදු වෙරළෙනේ..... අපිට මූදේ නාන්න ඕන තරම් ඉඩ තියනවානේ....." කියලා උත්තර දුන්නා." මෙල්බර්න් නුවරින් බිහිවන නවතම සඟරාවට අපේ සුභ පැතුම් මෙල්බර්න් නුවරින් බිහිවන අලූත්ම ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රජා සඟරාව Aus News Lanka ය. මෙම සඟරාව වටා පෙළ ගැසී සිටියේ අපේ මිතුරු චන්දිම, සහන් සහ රුවන් ඇතුළු තරුණ පිරිසකි. ඔවුන් දැන හඳුනා ගන්නට පසුගියදා අපිදු අවස්ථාව ලදිමු. සාර්ථක, දිගු ගමනක් යන්නට තරම් ඔවුන් ශක්තිමත් බවද අපි දනිමු. ඔවුන් සියලූ දෙනාට අපි අපේ උණුසුම් සුබ පැතුම් පුද කර සිටිමු. විජයට හා විල්ෆ්‍රඩ්ටත් අපේ සුභපැතුම් වික්ටෝරියානු රජයේ බහුසංස්කෘතික අමාත්‍යාංශය සංවිධානය කළ Victoria’s Multi Cultural Awards for Excellence - 2015 සම්මාන උළෙලේදී සිහනද පුවත්පතේ ප්‍රධාන සංස්කාරක විල්ෆ්‍රඩ් සිරිවර්ධන සහ මාධ්‍යවේදී විජය වික්‍රම කරුණාසේන යන මහත්වරුන් විශිෂ්ඨත්වයේ සම්මාන හිමිකර ගැනීමට සමත් වූහ. මෙහිදී වික්ටෝරියාවේ වෙසෙන ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රජාව උදෙසා ඉටු කළ සමාජ මෙහෙවර අගැයීමට ලක්ව තිබුණි. ඔවුන් දෙදෙනාටත් වළාකුළු බැම්ම මත හිඳ අපි අපේ උණුසුම් ආචාරය පුද කර සිටිමු. ඈත දිළෙන තනි තරුව ඔබයි 2010 ජනවාරි 21 වෙනිදා දිවයින පුවත් පතේ රෝහණ වංශතිලක මෙබඳු සටහනක් තබා තිඛෙනු දුටුවෙමි. "මහගමසේකරයන් වර්තමානයේ පවා අපේ හදවත් තුළ නිදන්ගත ව ඇත්තේ, ඔහු පොදු ජනතාව අතර ජීවත් වූ නිසාය. මේ කවියා යුගයේ අවශ්‍යතාව හඳුනාගෙන සිටි අතර කවිය සර්වකාලීන නිර්මාණයක් විය යුතු බව පිළිගත්තේය. ඈත අහසේ දීප්තියෙන් බැබළෙන තාරකාවක ආලෝකය පොළවට පතිත වන විට එම තාරකාව මියගොස් බොහෝ කලක් ගතවිය හැකිය. මහගමසේකරයන්ගේ වටිනාකම වඩ වඩාත් දැනෙනු ඇත්තේ, අදටත් වඩා හෙට දවසේ ය. විසිවැනි සියවසේ මෙරට (ශ්‍රී ලංකාවේ) බිහිවුණ විශිෂ්ටතම නිර්මාපකයෙකු සේ මහගමසේකරයන් හැඳින්විය හැකිය. ඔහු 1976 ජනවාරි 14 වැනි දින අප අතරින් සදහටම වෙන්විය." ජෝන් අය්යගේ පුතා මහගම සේකර අධ්‍යක්ෂණය කළ "තුංමං හන්දිය" චිත්‍රපටයේ ඇතැම් දර්ශන රූ ගත කෙරුණේ ඔහු උපන් රදාවාන නම් ගමේදීය. 'මහගමසේකර සහ සමාජ යථාර්තය' නැමති පොතේ රදාවානේදි සිදුකළ රූපගත කිරීමකදී ගැමියෙකු දැක්වූ අදහසක් ගැන මෙබඳු සටහනකක් ඇත. "අර කවුද ඉන්නේ.........." "ජෝ අබේවික්‍රම" එකෙක් කීය. "අර ඉන්නේ ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි" තවකෙකුගේ හඬ ඇසිණ. "අර ඉන්නේ ජෝන් අය්යගේ පුතා" එකෙක් සේකර දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කරමින් කීය. ඉල්ලීමක්ද - අභියෝගයක් ද ? මට දැනෙන, හැඟෙන, තේරෙන සහ හිතෙන හැටියට සම් මස් නහර ඇට ඇටමිඳුළු හිඳ එතුළ වැද සිටින්නට සේකරයන්ගේ "මා මළ පසු" තරම් හා සම කළ හැකි දුක් ගීයක් තවත් නැත. මා මළ පසු සොහොන් කොතේ දුක් ගීයක් ලියනු මැනව  නන්නාදුනනා ඔබගේ අත් අකුරින් ලියනු මැනව දුක් ගීයක් ලියනු මැනව දුක් ගීයක් ගියනු මැනව මහගම සේකර මේ ගීතයෙන් කරන්නේ ඉල්ලීමක් ද නැතහොත් අභියෝගයක්ද යන කාරණය ගැන මම බොහෝ කාලයක් තිස්සේ සිතමි. ඉල්ලීමක් නම් එය ඉටු කරන්නට මහගම සේකර නැවත ඉපදිය යුතුව ඇත. අභියෝගයක් නම් එම ගීතයම නැවත ලියනවා හැර වෙන කුමක් කරන්න ද ?
13September 2014
blog_shape
 Good words are worth much, and cost little. Friendship requires great communication
shape
Copyright © Kadapatha 2018. All rights reserved. Solution by saamArt